اجازه هست بگم، من مال تو، تو مال من؟

من از تو خواهش می کنم که زير وعده هات نزن

اجازه ی تو، دست تو، اجازه ی من، دست تو

کاش آسمان حرف کویررامی فهمید واشک خود رانثارگونه های اومی کرد

موی تو و روی توست کفر من و دین من

ای دو چشمت سبزه زاران گريه ات اشک بهاران

 ميروم غمگين و نالان اشک غم ديگر نيافشان

ای سراپا مهربانی ای نگاهت آسمانی

در دل نامهربانم شوق ماندن می نشانی

عاشق و چشم انتظاری پاک و روشن چون بهاری

 هرچه گفتم باورت شد حيف از احساسی که داری

 چشمه ای خشک و سياهم خسته ای گم کرده راهم

 بگذر از من چونکه ديگر زشت و سرتاپا گناهم

 ترسم آخر در کنارم خسته وآزرده گردی

 با همه خوبی و پاکی در خزان پژمرده گردی

ميروم تا نشنوم آواز باران دو چشمت

 ميروم چون می هراسم شعله ای افسرده گردی

 ای که در خوبی و پاکی چلچراغ آسمانی

 قلب سردم را چه بی حاصل به سويت می کشانی

قصه تلخ مرا کاش از نگاهم خوانده بودی

من گنهکارم تو خوب و مهربانی...