یه قلمو یه کاغذو یه عاشق همیشگی

نمیشه با نوشته هااین همه احساسو بگی

حرفای پر شکایتی رو کاغذای خط خطی

ازعشق من مونده فقط قلب پر از حکایتی

یه بغض خام تو گلوم یه دنیا حرف نا تموم

آرزو هام پشت سرم نگاه من به روبروم

این کاغذای خط خطی نامه ی عاشقونمه

این جای پای اشک من از گریه های نم نمه

من از کجا شروع کنم که تو سر آغاز منی

تو اون نگاه اول و لحظه ی عاشق شدنی

تو بودی در دلم که شعر این همه زیبا شده بود

ترانه هام زمزمه ی تمام دنیا شده بود

اگر که شعر سروده ام چون عاشق تو بوده ام

این همه الهام قشنگ از عشق تو ربوده ام

تو بودی پیش چشم من که عاشقانه دیده ام

با توغزل شکفته ام با تو قصیده چیده ام

از تو گله نمی شه کرد اگه نمیری از دلم

اگه هنوز در حسرت یک آرزوی باطلم

از تو گله نمیشه کرد شکایت از دل منه

شکستنم نتیجه ی این همه دل سپردنه

بازم دلم گرفته چند روزیه که رفتی

میگی به خاطر من از عشقمون گذشتی

بمون بذار از اسمت یه شعر نو بسازم

نذار به جرم دیروز امروزموببازم

دارم میمیرم برات نذار بیفتم به پات

مگه گناهم چی بود که سرد شده اون نگات

به من یه فرصت بده تا دستاتو بگیرم

یا این که مال من شی یا پای تو بمیرم

گفت پنج وارونه چه معنا دارد ؟ خواهر كوچكم اين را پرسيد  من به او

 خنديدم  كمی آزرده و حيرت زده گفت:  روی ديوار و درختان ديدم 

 بازهم خنديدم  گفت: ديروز خودم ديدم که مهران پسر همسايه پنج

وارونه به مينو ميداد  آنقدر خنده برم داشت كه طفلك ترسيد  بغلش كردم

 و بوسيدم و با خود گفتم  بعدها وقتی غم  سقف كوتاه دلت را خم كرد 

 بی گمان می فهمی  پنج وارونه چه معنا دارد ؟؟

آهای توکه به خوابی عمیق و سرد رفتی

 تو قلبها سبز موندی اگرچه زرد رفتی

کنار خاطراتم با تو همیشه خندس

طرحی که از تو دارم شبیه یک پرندس

 شب و روز پیش منی تو هنوز پیش منی

 تو هنوز تو سفره ی دل درویش منی

نشستم در فراقت گریه کردم تمام شب به یادت گریه کردم

کاش بودی تادلم تنها نبود تااسيرغصه ی فردانبود

کاش بودی تابرای قلب من زندگی اينگونه بی معنانبود

کاش بودی تالبان سردمن قصه گوی غصه ی فردانبود

کاش بودی تانگاه خسته ام بی خبرازموج وازدريا نبود

کاش بودی تادو دست عاشقم غافل ازلمس گل رويا نبود

کاش بودی تازمستان دلم اين چنين پرسوزوپرمعنا نبود

کاش بودی تافقط باورکنی بعد تو اين زندگی زيبا نبود

اگه تا لحظـه مرگم داشـتنت نباشه قـسمت

بی تو با رويای تو عاشق می مونم تا قـيامت

اگه با هـق هـق تلخم دل آسمون بگـيره

اگه اين قـلب صبورم از غـم عـشقـت بميره

اگه باز آتيش عـشقـت زندگـيمو بسوزونه

از تو جز يه خاطره حتی اگه چيزی نمونه

من بازم عـاشقـت هـستم گر چه بی صدا شکستم

نمی دانم خورشید آرزوهایمان در کدامین افق پنهان شد ودنیای عاشقانه

 ما را به دست بی رحم تاریکی سپرد.من میروم ودر ظلمات بدون

عشق و آرزو به انتظار مرگ می نشینم. حالا که عابر همیشگی شبهای

 تنهایی گشته ام، با کوله باری از گریه های بی صدا و پنهانی که تنها

خداوند آن ها را می بیند دستهای  پر نیازم رابه سوی او دراز میکنم و

می خواهم که سیاهی تردید را در نگاه تو بشکند وباور کنی

جزتو هیچ کس را دوست نداشتم....